راه‌اندازی کازینو آنلاین یا سایت شرط‌بندی ورزشی: پشته عملیات به همان ترتیبی که تصمیمش را می‌گیرید

احتمالاً ماه گذشته را صرف دو کار کرده‌اید: چک‌لیست درخواست مجوز و یک سری دمو از پلتفرم‌ها. هر دو ارزش این وقت را دارند. اما هیچ‌کدام به شما نمی‌گوید ساعت ۲ بامداد چه کسی جواب بازیکنی را می‌دهد که واریز کرده، یا اولین میزبان VIP شما از کدام گوشی استفاده می‌کند. و اگر آن میزبان بازیکنان را از اپ رسمی تلگرام اداره کند، این اپ سه حساب، و با Premium چهار حساب را نگه می‌دارد. تقریباً همین‌جاست که یک دسک در حال رشد مجبور می‌شود بین چند گوشی جابه‌جا شود.

این راهنما راه‌اندازی کازینو آنلاین یا سایت شرط‌بندی ورزشی را به شکل یک رشته تصمیم عملیاتی توضیح می‌دهد، به همان ترتیبی که یک بنیان‌گذار واقعاً آن‌ها را می‌گیرد. هر تصمیم دامنه تصمیم بعدی را تنگ‌تر می‌کند. این راهنما از یک موضع دفاع می‌کند: بنیان‌گذاران برای پلتفرم بودجه می‌گذارند و لایه انسانی را فراموش می‌کنند، در حالی که سه بخش پشته CRM (CRM بازیکن، پلتفرم افیلیت و لایه گفت‌وگو) باید پیش از راه‌اندازی برنامه‌ریزی شوند، نه اینکه بعد از اولین شکایت وصله شوند.

مخاطب این راهنما بنیان‌گذاران، مدیران عملیات (COO) و سرپرستان عملیات در اپراتورهایی است که قصد دارند در هر بازاری که فعالیت می‌کنند مجوز داشته باشند. این راهنما مشاوره حقوقی نیست. هر نکته نظارتی در ادامه به نهاد ناظر یا قانونی که از آن آمده لینک شده است، و هر چیزی که این راهنما درباره‌اش مطمئن نیست با «از نهاد ناظر بپرسید» مشخص شده، چون قوانین، هزینه‌ها و زمان‌بندی‌ها تغییر می‌کنند و از بازاری به بازار دیگر فرق دارند.

بیشتر راهنماهای افتتاح کازینو آنلاین همان اجزا را فهرست می‌کنند. پرسش مفید این است که کدام انتخاب، کدام را محدود می‌کند. ترتیبی که در ادامه آمده همان ترتیبی است که این تصمیم‌ها یکدیگر را محدود می‌کنند، چه بنیان‌گذار این‌طور برنامه‌ریزی کرده باشد چه نه:

تصمیم‌های ۱ تا ۵ بودجه، وکیل و فهرست کوتاه فروشنده می‌گیرند. تصمیم ۸ معمولاً یک خط در برنامه استخدام و یک گوشی مشترک می‌گیرد. ادامه این راهنما تک‌تک آن‌ها را مرور می‌کند و بیشترین وقت را روی بخشی می‌گذارد که بنیان‌گذاران از آن رد می‌شوند.

از بازارها شروع کنید، نه از پلتفرم. مجوز برای یک حوزه قضایی صادر می‌شود و همان حوزه قضایی تعیین می‌کند به چه کسانی می‌توانید خدمت بدهید. هرگز از بازاری که در آن مجوز ندارید یا قمار آنلاین در آن ممنوع است بازیکن نپذیرید، و پیش از اینکه به هر یک از مسیرهای زیر متعهد شوید، از یک وکیل متخصص قمار مشورت بگیرید.

برخی از نهادهای ناظری که بنیان‌گذاران بیشتر از همه با هم مقایسه می‌کنند:

• بریتانیای کبیر. Gambling Commission اعلام می‌کند که اگر به مصرف‌کنندگان در بریتانیای کبیر قمار از راه دور ارائه می‌دهید، به مجوز آن نیاز دارید، و این شامل کسب‌وکارهای مستقر در خارج از بریتانیا هم می‌شود. صفحات آن انواع مجوز و سرویس درخواست را شرح می‌دهند؛ هزینه‌ها و الزامات فعلی را با خود Commission بررسی کنید.
• مالت. Malta Gaming Authority بر اساس Gaming Act (Cap. 583) مجوز صادر می‌کند و بر بازی نظارت دارد. صفحه درخواست‌های آن نقطه شروع است؛ الزامات را مستقیماً از MGA بپرسید.
• کوراسائو. قانون ملی بازی‌های شانسی (LOK)، Curaçao Gaming Authority را نهاد ناظر بازی آنلاین کرد و ساختار قبلی مجوز اصلی و مجوز فرعی را با مجوزهایی جایگزین کرد که مستقیماً از این نهاد گرفته می‌شوند. الزامات رژیم جدید هنوز در حال تثبیت است، پس آن‌ها را از CGA بپرسید.
• ایالات متحده. بازی‌های کازینو آنلاین و شرط‌بندی ورزشی فقط در ایالت‌هایی قانونی است که آن‌ها را قانونی کرده‌اند، و هر یک از این ایالت‌ها مجوزدهی خودش را دارد. Division of Gaming Enforcement در نیوجرسی یک نمونه است. تعداد ایالت‌هایی که بازی کازینو آنلاین را مجاز می‌دانند کمتر از ایالت‌هایی است که شرط‌بندی ورزشی را مجاز می‌دانند، پس برای محصولی که قصد ارائه‌اش را دارید با نهاد ناظر هر ایالت چک کنید.
• برزیل. قانون Lei 14.790/2023 یک رژیم صدور مجوز برای شرط‌بندی با ضریب ثابت زیر نظر Secretariat of Prizes and Betting (SPA) در وزارت دارایی ایجاد کرد. در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶، Provisional Measure 1.394 فعالیت، ارائه و تبلیغ شرط‌بندی با ضریب ثابت را در سراسر کشور ممنوع کرد، که هم شرط‌بندی ورزشی و هم بازی‌های آنلاین را در بر می‌گیرد، و مقرر کرد سایت‌ها و اپ‌های شرط‌بندی از ۶ اکتبر ۲۰۲۶ در دسترس نباشند. این مصوبه در کنگره در حال بررسی است و ممکن است تغییر کند، پس تا وقتی SPA اعلام نکرده بازار دوباره باز است، برای راه‌اندازی در برزیل برنامه‌ریزی نکنید.

مجوز بیشتر قواعد تصمیم‌های ۳ تا ۸ را هم می‌نویسد: کدام روش‌های پرداخت قابل قبول‌اند، بازیکنان چطور احراز هویت می‌شوند، چه بازاریابی‌ای مجاز است، شکایت‌ها چطور رسیدگی می‌شوند. به همین دلیل اول می‌آید. دمویی از پلتفرم که برای یک حوزه قضایی درست به نظر می‌رسد ممکن است برای حوزه دیگر نادرست باشد.

برای گرفتن فرانت‌اند، کیف پول و بک‌آفیس کازینو یا سایت شرط‌بندی ورزشی سه راه کلی وجود دارد. به زبانی بی‌طرف:

اینکه آیا اصلاً قرارداد وایت‌لیبل مجاز است و با چه شرایطی، یک پرسش مربوط به مجوز است. پیش از امضا از نهاد ناظر هر بازار هدف بپرسید، چون برخی نهادهای ناظر انتظار دارند دارنده مجوز مستقیماً عملیات را کنترل کند.

برای سایت شرط‌بندی ورزشی، پرسش پلتفرم دو بخش می‌شود: فرانت‌اند شرط‌بندی و سیستم حساب کاربری، و بخش ترید (ضرایب، سقف‌ها، مدیریت ریسک)، که ممکن است از همان ارائه‌دهنده بیاید یا از ارائه‌دهنده‌ای دیگر. از هر فروشنده بپرسید کدام بخش‌ها را خودش اداره می‌کند و برای کدام بخش‌ها انتظار دارد شما نیرو بگذارید.

یک پرسش که باید از هر فروشنده پلتفرم بپرسید: پلتفرم چه چیزی را پوشش نمی‌دهد. پاسخ تقریباً همیشه شامل ردیابی افیلیت، برخی یا همه ارائه‌دهندگان پرداخت، و هر گفت‌وگویی است که تیم شما بیرون از خود سایت با بازیکن خواهد داشت.

ارائه‌دهندگان پرداخت بازار به بازار تصمیم می‌گیرند که آیا تراکنش‌های قمار را پردازش می‌کنند یا نه، و نهادهای ناظر قواعدی تعیین می‌کنند که کدام روش‌ها قابل قبول‌اند. روشی که در یک بازار دارای مجوز کار می‌کند ممکن است در بازار دیگر در دسترس نباشد یا محدود باشد. انتظار داشته باشید چند ارائه‌دهنده داشته باشید، و پیش از اینکه یک روش را برای روز راه‌اندازی وعده بدهید، قواعد هر بازار را با نهاد ناظر و ارائه‌دهنده بررسی کنید.

نکته عملیاتی که بنیان‌گذاران از آن غافل می‌شوند: پرسش‌های مربوط به برداشت همان جایی است که بازیکنان مضطرب می‌شوند و پیام می‌دهند. پشته پرداخت شما هر چه باشد، یک نفر در تیم شما بخش زیادی از هر روز را صرف جواب دادن به «برداشت من کجاست» می‌کند، و این گفت‌وگو به یک مسئول نیاز دارد.

احراز هویت، بررسی سن، سقف واریز، وقفه‌های زمانی و خودمحرومی شرط مجوزند، نه قابلیت‌هایی برای بعد. جزئیات از نهاد ناظری به نهاد ناظر دیگر فرق دارد، پس آن‌ها را از شرایط مجوز در هر بازاری که فعالیت می‌کنید بگیرید.

بریتانیای کبیر نشان می‌دهد این موضوع تا چه حد جزئی می‌شود. GAMSTOP، طرح ملی خودمحرومی آنلاین، ثبت کرده است که اتصال به آن در سال ۲۰۲۰ برای اپراتورهایی که به مشتریان بریتانیایی خدمت می‌دهند شرط مجوز شد، همراه با بررسی کل پایگاه مشتریان هر ۲۴ ساعت. راهنمای Gambling Commission درباره بیرون نگه داشتن مشتریان خودمحروم از بازاریابی درباره نقطه شکست واحد هشدار می‌دهد و استفاده کارکنان از راه‌حل‌های دستی موقت را یکی از علت‌های تخلف می‌داند.

این هشدار برای تصمیم ۸ مهم است. میزبانی که از یک گوشی به بازیکن پیام می‌دهد، طبق تعریف یک راه‌حل دستی موقت است. اگر لایه انسانی شما طوری طراحی نشده باشد که نشانه محرومیتی را که تیم انطباق تعیین می‌کند با خود حمل کند، همین‌جا محتمل‌ترین نقطه شکست فرایند قمار مسئولانه شماست.

کاتالوگ کازینو از استودیوهای بازی و تجمیع‌کننده‌ها می‌آید؛ سایت شرط‌بندی ورزشی به فیدهای داده و ضرایب به‌علاوه یک مدل ترید نیاز دارد. هر تأمین‌کننده وضعیت مجوز خودش را دارد و بسیاری از نهادهای ناظر انتظار دارند تأمین‌کنندگان در بازارهایی که شما فعالیت می‌کنید مجوز یا گواهی داشته باشند. پیش از امضا از نهاد ناظر بپرسید کدام مجوزهای تأمین‌کننده لازم است.

دو نکته عملی. اول، قراردادهای تأمین‌کننده بیشتر از یکپارچه‌سازی‌ها طول می‌کشند، پس آن‌ها را همزمان با درخواست مجوز شروع کنید، نه بعد از آن. دوم، هر چه بازی‌ها و بازارهای بیشتری داشته باشید، پرسش‌های محصول بیشتری به پشتیبانی می‌رسد. لایه انسانی شما همراه با کاتالوگتان بزرگ می‌شود، چه برایش برنامه‌ریزی کنید چه نکنید.

از اینجا به بعد، تصمیم‌ها درباره پشته CRM است که در واقع سه سیستم با سه کار متفاوت است. بنیان‌گذاران معمولاً اولی را می‌خرند و فرض می‌کنند دو تای دیگر را هم پوشش می‌دهد.

لایه اول CRM بازیکن است: سیستمی که بدنه بازیکنان را بر اساس داده‌های پلتفرم بخش‌بندی می‌کند و کمپین‌های خودکار را از طریق ایمیل، پوش، پیامک یا باتی که بازیکن عضوش شده می‌فرستد. فروشندگانی مثل Optimove، Fast Track، Smartico و Xtremepush در این بخش رقابت می‌کنند، و مقایسه CRM iGaming ما توضیح می‌دهد هر کدام چه کاری می‌کند و چه کاری نمی‌کند، پس این راهنما آن را تکرار نمی‌کند.

آنچه برای بنیان‌گذار مهم است زمان‌بندی است. CRM بازیکن برای بخش‌بندی به داده‌های پلتفرم نیاز دارد، پس معمولاً همراه با پلتفرم انتخاب می‌شود، و همه قواعد رضایت و محرومیت را از تصمیم ۴ به ارث می‌برد. این سیستم برای بازیکنان پرشماری ساخته شده که هیچ آدمی نمی‌تواند تک‌تک به آن‌ها پیام بدهد. برای آن عده کمی که انتظار دارند یک فرد مشخص جوابشان را بدهد ساخته نشده است، و راهنمای ما درباره اینکه اتوماسیون کجا باید متوقف شود و یک آدم کار را به دست بگیرد توضیح می‌دهد چطور این مرز را پیش از ثبت‌نام اولین بازیکن پرارزش بکشید.

لایه دوم ترافیک افیلیت را ردیابی و کمیسیون را پرداخت می‌کند: لینک‌های ردیابی، انواع قرارداد، گزارش‌دهی، پرداخت‌ها. در بیشتر پشته‌ها این خریدی جدا از پلتفرم است و باید پیش از اینکه اولین شریک بازیکنی بفرستد آماده باشد، چون ردیابی را نمی‌شود به عقب اعمال کرد.

کاری که پلتفرم افیلیت نمی‌کند، خود رابطه است. قراردادها با افیلیت‌ها در گفت‌وگو مذاکره، بازمذاکره و پیگیری می‌شوند، و در این صنعت بسیاری از این گفت‌وگوها در تلگرام انجام می‌شود. پلتفرم ترافیک را می‌شمارد. ولی هنوز یک نفر باید شریک را به دست بیاورد.

لایه سوم لایه گفت‌وگوست: کارشناسان پشتیبانی که جواب بازیکنان را می‌دهند، میزبان‌های VIP که از بالای بدنه بازیکنان مراقبت می‌کنند، و مدیران افیلیت که با شرکا حرف می‌زنند. در بسیاری از عملیات‌ها بخش زیادی از این کار در تلگرام و از حساب‌های شخصی انجام می‌شود، چون بازیکنان و شرکا از قبل همان‌جا هستند.

این همان لایه‌ای است که بنیان‌گذاران از بودجه کنار می‌گذارند، و به شکل‌های قابل پیش‌بینی شکست می‌خورد:

• حساب‌ها مال آدم‌هاست، نه شرکت. میزبانی که می‌رود، حساب، چت‌ها و رابطه‌ها را با خودش می‌برد.
• دسک از گوشی بزرگ‌تر می‌شود. چند حساب برای هر نفر در اپ رسمی قابل مدیریت است. یک دسک پشتیبانی، سه میزبان و دو مدیر افیلیت در چند برند، نه.
• هیچ‌کس زمان پاسخ را نمی‌بیند. CRM بازیکن کمپین‌ها را می‌سنجد. هیچ‌کس نمی‌سنجد یک VIP چقدر منتظر جواب ماند.
• نشانه‌های انطباق در پلتفرم متوقف می‌شوند. نشانه محرومیت در بک‌آفیس است؛ فهرست چت میزبان از آن خبر ندارد.

آن را مثل دو لایه دیگر برنامه‌ریزی کنید: پیش از افتتاح تصمیم بگیرید این حساب‌ها مال چه کسی است، چه کسی جای چه کسی را پوشش می‌دهد، و نشانه محرومیت کجا دیده می‌شود.

چک‌لیست‌های راه‌اندازی اغلب این لایه را در یک قلم خلاصه می‌کنند: «CRM، تیکتینگ و چت زنده». در واقع این پشته عملیات مشتری است و سه نقش آن به ابزارهای متفاوت نیاز دارند:

برای آن همان‌طور بودجه بگذارید که برای پلتفرم می‌گذارید. صندلی‌هایی که هر ابزار لازم دارد، حساب‌های پیام‌رسان و شماره تلفن‌هایی که تیم استفاده خواهد کرد، و کار لازم برای بردن نشانه‌های انطباق (محرومیت، سقف‌ها، وضعیت احراز هویت) از بک‌آفیس به هر ابزاری که کسی در آن با بازیکن حرف می‌زند را بشمارید. رسیدگی به شکایت هم معمولاً شرط مجوز است، پس پیش از انتخاب ابزار تیکتینگ از نهاد ناظر بپرسید چه سوابقی از شکایت‌ها انتظار دارد.

این همان لایه‌ای است که Entergram برایش ساخته شده، و صفحه CRM تلگرام برای کازینوها آن را با زبان محصول توضیح می‌دهد. به‌طور خلاصه: Entergram روی حساب‌های شخصی واقعی تلگرام کار می‌کند، نه بات‌ها، و بیش از ۱۰۰ حساب را در یک صندوق ورودی قرار می‌دهد که آن را بر اساس حساب فیلتر می‌کنید، به جای اینکه بین حساب‌ها جابه‌جا شوید. هر حساب از پراکسی یکتای خودش عبور می‌کند. یک حساب را می‌توان با فضای کاری به اشتراک گذاشت، که برای دسک پشتیبانی‌ای که از یک هویت جواب می‌دهد مناسب است، یا آن را برای یک نفر خصوصی نگه داشت، که برای میزبان یا مدیر افیلیت مناسب است. هر چت یک فیلد داخلی Assignee دارد، پس هر بازیکن یک مسئول دارد. چهار کنترل حریم خصوصی رو به داخل (پنهان کردن نام‌های کاربری، پنهان کردن اطلاعات اعضای گروه، مسدود کردن ویرایش پیام، مسدود کردن حذف پیام) به ریسک واقعی می‌پردازند: اینکه یکی از اعضای تیم با فهرست بازیکنان برود.

محدودیت‌ها، بی‌پرده: Entergram وضعیت KYC، سن، مجوز یا خودمحرومی را بررسی نمی‌کند و با پلتفرم‌های کازینو، CRMهای بازیکن یا پلتفرم‌های افیلیت یکپارچه نمی‌شود. این ابزار نشانه‌هایی را که فرایند انطباق شما تعیین می‌کند به‌صورت فیلدهای سفارشی نگه می‌دارد که ارسال‌های انبوه و نماها بر اساس آن‌ها فیلتر می‌شوند. یکپارچه‌سازی‌های ارائه‌شده آن HubSpot، Zendesk، Notion، Make.com و Slack هستند. اگر تیم پشتیبانی شما در Zendesk کار می‌کند، چت‌های خصوصی تلگرام روی حساب‌های انتخاب‌شده به تیکت‌های Zendesk تبدیل می‌شوند و کارشناسان از همان حساب واقعی تلگرام جواب می‌دهند؛ Slack هم می‌تواند یک نسخه یک‌طرفه از هر چتی که یک صندلی به آن دسترسی دارد را به‌عنوان لاگ ممیزی دریافت کند. برای پیکربندی گام‌به‌گام حساب‌ها، نقش‌ها، فیلدها و مقصدهای پاسخ، این راهنمای راه‌اندازی دسک کازینو را دنبال کنید.

دلیل اینکه پشته CRM را باید پیش از راه‌اندازی تعیین کرد این است که افزودن هر لایه در مراحل بعد دشوار است:

ردیف آخر گران‌ترین است. وقتی بازیکنی عادت کرد به شماره شخصی یک میزبان پیام بدهد، دیگر اپراتور مالک آن رابطه نیست، و هیچ سیستمی که بعداً خریده شود نمی‌تواند آن را پس بگیرد. شروع با حساب‌های متعلق به شرکت در یک فضای کاری مشترک در روز اول تقریباً هزینه‌ای ندارد، اما در روز ۳۰۰ هزینه بسیار زیادی دارد.

چک‌لیست پیش از راه‌اندازی برای لایه انسانی:

1. هر نقشی که با بازیکنان یا شرکا حرف خواهد زد را فهرست کنید: پشتیبانی، VIP، مدیریت افیلیت، ارجاع مسائل پرداخت.
2. برای هر نقش تصمیم بگیرید حساب مشترک باشد (یک هویت، چند نفر) یا خصوصی (یک نفر، متعلق به شرکت).
3. برای هر نقش و هر سطح بازیکن یک هدف برای اولین پاسخ بنویسید و تصمیم بگیرید چطور سنجیده می‌شود. آنالیتیکس Entergram زمان‌های پاسخ و شلوغ‌ترین ساعت‌ها و روزها را برای هر حساب نشان می‌دهد و داده خام قابل دانلود است.
4. نشانه‌های محرومیت و سقف را، با منبع تیم انطباق، به هر چت بازیکن اضافه کنید و هر ارسال خروجی را به‌صورت پیش‌فرض بر اساس آن‌ها فیلتر کنید.
5. پیش از اینکه کسی استخدام شود، تصمیم بگیرید روزی که دارنده یک حساب می‌رود چه بر سر آن حساب می‌آید.

اولین قدم در راه‌اندازی کازینو آنلاین چیست؟
انتخاب بازارهایی که در آن‌ها فعالیت می‌کنید و مجوزی که آن‌ها را پوشش می‌دهد. هر تصمیم بعدی، از پرداخت‌ها تا قواعد بازاریابی، به شرایط مجوز بستگی دارد. پیش از اینکه پولی را صرف پلتفرم کنید، با یک وکیل متخصص قمار و نهاد ناظر مربوط صحبت کنید.

راه‌اندازی سایت شرط‌بندی ورزشی چه فرقی با افتتاح کازینو آنلاین دارد؟
مسیر مجوز اغلب مشابه است، اما سایت شرط‌بندی ورزشی فیدهای ضرایب و داده، بخش ترید و ریسک، و عملیات شرط‌بندی زنده را اضافه می‌کند. حجم کار پشتیبانی هم از تقویم ورزشی پیروی می‌کند، پس پوشش لایه انسانی باید حول رویدادها برنامه‌ریزی شود.

آیا می‌توانم با وایت‌لیبل شروع کنم و بعداً به مجوز خودم منتقل شوم؟
برخی اپراتورها این کار را می‌کنند، اما اینکه مجاز باشد و انتقال چطور انجام شود به نهاد ناظر و قرارداد ارائه‌دهنده بستگی دارد. پیش از امضا از هر دو بپرسید، و بررسی کنید اگر جدا شوید مالک داده‌های بازیکنان و رابطه با بازیکنان چه کسی است.

راه‌اندازی کازینو آنلاین چقدر هزینه دارد؟
به حوزه قضایی، مدل پلتفرم، قراردادهای تأمین‌کننده و تیم بستگی دارد. هزینه‌های مجوز را هر نهاد ناظر منتشر می‌کند، پس آن‌ها را از صفحات خود نهاد ناظر بگیرید، نه از یک راهنما، از جمله همین راهنما.

آیا پیش از راه‌اندازی به CRM نیاز داریم؟
باید CRM بازیکن را همراه با پلتفرم انتخاب کنید، پلتفرم افیلیت را پیش از اینکه اولین شریک ترافیک بفرستد فعال کنید، و لایه گفت‌وگو را پیش از اینکه اولین میزبان یا کارشناس پشتیبانی شروع به استفاده از گوشی خودش کند تعیین کنید.

آیا Entergram به پلتفرم‌های کازینو یا CRMهای بازیکن وصل می‌شود؟
نه. یکپارچه‌سازی‌های ارائه‌شده آن HubSpot، Zendesk، Notion، Make.com و Slack هستند. نشانه‌ها و فیلدها را می‌توان از طریق همگام‌سازی فیلد HubSpot یا Notion، اپ Make.com، یا وارد کردن فهرست، روی چت‌های تلگرام آورد.

اگر درخواست مجوز شما در جریان است، یک خط به برنامه راه‌اندازی اضافه کنید: مالک حساب‌های تلگرامی که تیم‌های پشتیبانی، VIP و افیلیت شما استفاده خواهند کرد کیست، و این حساب‌ها کجا نگه داشته می‌شوند. پاسخ را پیش از اولین استخدام بنویسید و نشانه محرومیت را هم کنار آن در فهرست بگذارید. پلتفرم با یک فرایند خرید انتخاب می‌شود؛ لایه انسانی اگر کسی درباره‌اش تصمیم نگیرد، به‌طور پیش‌فرض انتخاب می‌شود.